Narodowy Jawor

Strona główna » Historia » UBECKIE ZBRODNIE

UBECKIE ZBRODNIE

NSZ

Jedna z tysięcy podobnych ubeckich zbrodni.; Do dziś komuniści chodzą dumni i bezkarni za to co robili ludziom.

Zagipsowali jej usta, a potem rozstrzelali. Aniela Życzyńska ps. ANIA

 

Mija rocznica tragicznej śmierci Anieli Życzyńskiej ps. „Ania”. Do dziś nie wiadomo, gdzie pochowana jest łączniczka i sanitariuszka NSZ na Lubelszczyźnie. Za to jej oprawca spokojnie sobie odpoczywa w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Aniela Życzyńska urodziła się 12 maja 1902 r. w Rzeczycy Ziemiańskiej w powiecie kraśnickim. Ukończyła Pomaturalną Szkołę Pielęgniarek i Położnych w Warszawie. Do 1939 r. mieszkała w Jabłonowie Pomorskim, gdzie pracowała jako położna.

Podczas kampanii wrześniowej została powołana do służby cywilnej. Aresztowana przez Niemców, trafiła do więzienia w Brodnicy, gdzie zachorowała. Przewieziono ją do szpitala, z którego uciekła w grudniu 1939 r. Początkowo ukrywała się w Jabłonowie Pomorskim, a następnie w Grudziądzu. W styczniu 1940 r. dotarła do Łychowa Szlacheckiego na terenie Generalnego Gubernatorstwa.

W 1940 r. wstąpiła do Narodowych Sił Zbrojnych i przyjęła pseudonim „Ania”. Trafiła do oddziału partyzanckiego kapitana Wacława Piotrowskiego ,,Cichego”, gdzie została łączniczką z Komendą Okręgu Lublin NSZ oraz centralą w Warszawie. W lubelskiej komendzie pełniła też funkcję szefowej służby sanitarnej. W jej domu przebywali ranni żołnierze AK i NSZ oraz „spaleni” i ochotnicy do partyzantki.

Po zajęciu Lubelszczyzny przez armię sowiecką w dalszym ciągu działała jako łączniczka w oddziale „Cichego”. Współpracowała również ze zgrupowaniem majora Hieronima Dekutowskiego ,,Zapory” oraz z oddziałem NSZ Stanisława Młynarskiego ,,Orła”, gdzie zastępcą dowódcy był jej syn – Antoni ps. „Tolek”.

W lipcu 1945 r. udało się jej ostrzec stacjonujące w Lasach Lipskich i Janowskich oddziały partyzanckie przed wymierzoną przeciwko nim operacją sił bezpieki.

W tym samym miesiącu „Ania” została aresztowana przez funkcjonariusza UB, majora Edwarda Gronczewskiego, dowodzącego tzw. pozorowanym oddziałem partyzanckim stworzonym w celu rozpracowywania podziemia antykomunistycznego.

12 lipca 1945 r., bez jakiegokolwiek procesu i sądu, Aniela Życzyńska „Ania” została rozstrzelana w pokazowej egzekucji w Lipie. Wcześniej, przed egzekucją w brutalny sposób zagipsowano jej usta, aby nic nie mogła powiedzieć. Ciała zamordowanych, dla zwiększenia efektu zastraszenia, leżały na rynku przez cały dzień.

W nocy partyzanci oddziału „Zapory” zabrali je i prawdopodobnie pochowali na cmentarzu w jednej z okolicznych miejscowości. Miejsca pochówku Anieli Życzyńskiej nie ustalono do dnia dzisiejszego.

Jej nazwisko umieszczono na tablicy w kościele pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Potoku Wielkim, poświęconej poległym i zamordowanym mieszkańcom ziemi janowsko-kraśnickiej.

Odpowiedzialny za aresztowanie „Ani” ubek Edward Gronczewski ma swój grób w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Lipiec 2013
Pon W Śr C Pt S N
« Czer   Sier »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
%d blogerów lubi to: